Dat is de Rotterdamse mentaliteit. Daar ben ik in opgegroeid.
Zoals ik eerder al schreef, heb ik voor dit jaar een ambitieus doel:
ik wil mijn side hustles actief oppakken én meer tijd voor mezelf maken. En daarvoor hoefde ik niet te wachten op het nieuwe jaar.
Dus begon ik al in de laatste week van december.
Ik meldde me aan voor een nieuwe merchandisingopdracht en reserveerde alvast een plekje bij de sauna. Gelijk aanpakken die doelen, daar hou ik van.
Totdat Nederland onder een witte deken verdween.
De merchandising werd geannuleerd en het leek me ook niet verstandig om de weg op te gaan als dat niet echt nodig was. En zo leerde ik meteen mijn eerste les voor 2026: loslaten. Pure overmacht. Niets aan te doen.
10 punten voor het proberen. 😉
Over overmacht gesproken.
Gisterenochtend werd ik wakker en voelde ik me niet helemaal lekker. Een beetje dat gevoel alsof er een griepje aankomt. Sinds de vakantie voorbij is slaap ik al niet zo best en langzaam doofde het kaarsje.
En dan is het zo fijn dat ik, nadat ik mijn zoon heb klaargemaakt voor school, gewoon weer mijn bed in kan. De rust kan nemen die ik op dat moment nodig heb. Bewust vertragen en luisteren naar je lichaam, dat is wat mij betreft echte rijkdom. Iets waar je misschien niet altijd bij stilstaat.
Toen ik vroeger in loondienst werkte, voelde ik me altijd bezwaard om me ziek te melden. Dat ene telefoontje zag ik al als een berg. En dan die vraag erachteraan: “Wanneer denk je dat je weer kunt werken?”
Hoe bedoel je? Wanneer ik weer beter ben.
Vaak ging ik toch weer eerder aan het werk. Uit schuldgevoel. Omdat je weet dat ze anders om de paar dagen bellen om te vragen hoe het gaat. In loondienst was ik zomaar drie keer per jaar ziek. Nu is dat vaak nog maar één keer per jaar dat ik écht ziek ben.
Het verschil?
Weten dat ik de rust heb om volledig te herstellen. En dankbaar zijn voor een man die altijd voor ons klaarstaat. Dat mag ook wel eens gezegd worden.
Ook al wil hij niets met mijn socials te maken hebben, überhaupt geen sociale media, hij denkt altijd met me mee. Of het nu gaat om nieuwe ideeën of om wéér een extra sheet bouwen. De stille kracht achter Mywaytofire. De aanwezige kracht achter mij.
Maar goed, er kwam nog iets op mijn pad dat me aan het denken zette.
Van de week vroeg iemand mij hoeveel wij maandelijks investeren. Toen ik zei dat we maandelijks €1225 investeren, reageerde diegene met:
“Zo, dat is een knap bedrag per maand.”
Daar sta ik zelf eigenlijk nauwelijks bij stil. Het is gewoon het bedrag dat wij standaard opzijzetten. Maar zo vanzelfsprekend is dat natuurlijk helemaal niet. Als je bedenkt dat er maandelijks ongeveer €3400 aan salaris binnenkomt, vraagt dat om een bepaalde mindset. Een mindset waarin je kiest om geld eerst opzij te zetten, in plaats van het uit te geven.
Eerlijk gezegd zou ik niet eens weten waar ik dat bedrag maandelijks aan zou moeten uitgeven.
En alsof dat nog niet genoeg motivatie was, kwam er nóg een mijlpaal om de hoek kijken.
Deze week begon sowieso heel positief: we tikten bijna de €200.000 aan. Bizar. Dat was echt even een besefmoment. Vooral een moment van trots, want dit vraagt om doorzettingsvermogen en vertrouwen. Daarna zakte de portefeuille weer iets terug, een aanloopje omhoog, zullen we maar zeggen.
En dat brengt me bij iets waar ik de laatste tijd veel energie van krijg.
Zoals de meesten van jullie weten, ben ik gestart met de Mywaytofire Vermogensclub. Daarin hebben we onze doelen voor 2026 gedeeld. Om die doelen te behalen, checken we regelmatig bij elkaar in. Juist door elkaar accountable te houden, kunnen we grootse resultaten behalen. Dat is de kracht van een netwerk met gelijkgestemden.
Wil je aansluiten?
Dan kun je een motivatie per mail sturen. Vermeld daarin:
- jouw doel
- wat je komt brengen
- en wat je hoopt te leren
Ik laat bewust alleen actieve leden toe, zodat er niet alleen informatie wordt gehaald, maar ook gedeeld.
En omdat mijlpalen gevierd mogen worden, hebben we daar ook iets leuks op bedacht.
Als we die €200.000 aantikken, kopen we een fles Dom Pérignon. Daar schrijf ik op:
“Openen bij €250.000.”
Omdat €200.000 dichtbij voelt, maar €250.000 de échte mijlpaal is. De lege fles bewaren we natuurlijk als aandenken. Voor nu betekent dat nog ongeveer €56.500 groei in één jaar.
Maar hé, als er één ding is dat ik dit jaar voel, dan is het dit:
ik bruis van de motivatie en inspiratie en neem jullie in 2026 weer mee in hoe het in mijn leven reilt en zeilt.
Reactie plaatsen
Reacties