Dit weekend gingen wij zitten voor de zomervakantie van 2026.
Alle mensen die zich ongerust maakten over het feit dat wij al twee (!!) jaar niet meer op zomervakantie waren geweest, kunnen weer met een gerust hart gaan slapen.
Alle gekheid op een stokje, toen ik begin dit jaar deelde dat wij dit jaar helemaal niet naar het buitenland op vakantie zouden gaan en zelfs al twee jaar niet meer op zomervakantie waren geweest, kreeg ik daar behoorlijk wat reacties op. Vooral van mensen die het niet normaal vonden.
We hebben het geld toch?
We moeten toch ook een beetje leven, een beetje genieten?
Toen pas besefte ik dat we vakantie tegenwoordig vaak zien als een eerste levensbehoefte. Iets wat er gewoon bij hoort. Misschien begin ik dan echt oud te worden, maar bij ons thuis was het vroeger helemaal niet vanzelfsprekend dat we op vakantie gingen.
Toch gingen we de jaren ervoor meerdere keren per jaar weg. Wat is er dan veranderd?
Heel simpel: wijzelf.
We hebben veel meer rust gevonden in ons dagelijks leven, waardoor we minder de behoefte voelen om eraan te ontsnappen.
Dat betekent niet dat we niet meer genieten van nieuwe plekken ontdekken of dagjes weggaan, dat doen we nog steeds, maar vaak gewoon vanuit huis. We wonen nu op een plek met voldoende buitenruimte waar we echt tot rust kunnen komen. Is dat alles bij elkaar niet al luxe genoeg?
Volgend jaar hebben we twee langere vakanties op de planning staan. We wilden graag een rondreis maken om verschillende plekken en bezienswaardigheden te zien. Inmiddels hebben we al één vakantie geboekt en aanbetaald. We hebben gekozen voor wat luxere hotels, maar omdat we buiten het hoogseizoen reizen, was dit nog goed te betalen.
Toen gingen we kijken voor de zomervakantie...
Mijn zoon wil graag terug naar Italië. We zochten een accommodatie in Noord-Italië tijdens de zomervakantie, en toen ik de prijzen zag, schrok ik wel even.
veertien dagen in een safaritent was al snel €3500!
Mijn eerste reactie was: ik wil die tent huren, niet kopen.
De prijzen voor stacaravans en chalets waren bijna net zo hoog, geef mij dan maar airco ;)
En hoewel het pijn deed om te zeggen dat we dit jaar waarschijnlijk niet naar Italië gaan, voelde het niet goed om zoveel geld uit te geven aan veertien dagen vakantie.
Een volledige maandsalaris uitgeven aan twee weken vakantie was het ons gewoon niet waard. En dan heb je alleen nog maar je verblijf. Dan moet je er nog naartoe, overnachten onderweg, uiteten, de uitjes etc.
Uiteindelijk hebben we verschillende opties bekeken. Zoals het er nu uitziet, gaan we twee weken naar Frankrijk, voor de helft van het geld waarvoor we in Italië zouden zitten. We wachten nog even met boeken tot Black-Friday, in de hoop nog een goede korting te scoren.
Uiteindelijk gaat het erom dat we een fijne tijd hebben met elkaar, hopelijk met een beetje goed weer erbij.
Ik besef me heel goed dat dit een luxe positie is, het feit dat we volgend jaar twee keer op vakantie kunnen.
Maar dat is niet zomaar zo: dat komt doordat we bewuste keuzes maken. Niet alleen dit jaar, maar ook in de jaren daarvoor.
Jij betaalt de rekening, niet de mensen die hun mening klaar hebben.
Reactie plaatsen
Reacties