Welkom bij weer een nieuwe, frisse Finance Friday. Afgelopen week gebeurde er weer van alles, dus duik ik er direct in.
Het was weer zo’n week waarin het leven alle kanten op ging, van zware thema’s tot kleine geluksmomenten.
Afgelopen week heb je vast wel het nieuws voorbij zien komen op social media over de gepeste influencer tijdens het snoepreisje van een bedrijf. Ik blijf het bijzonder vinden dat volwassen mensen de behoefte voelen om anderen te pesten. Pesten is voor mij sowieso een gevoelig onderwerp, zoals je misschien wel weet. Ik ben vanaf de basisschool tot het mbo gepest. Zowel op school als daarbuiten. En helaas komt dit nog steeds voor. Ik ben oprecht benieuwd wat mensen drijft om dat te doen.
Mijn eigen ervaringen: rauw, pijnlijk en vormend
Ik zal nog iets persoonlijks delen. Het ging bij mij zelfs zo ver dat men een plaatje van Sméagol uit Lord of the Rings in de kantine van het werk hing, met mijn naam erboven. De manager liet het hangen omdat hij er ook kostelijk om kon lachen. En zelfs bij de uitreiking van mijn mbo‑diploma (juridische dienstverlening — je zou zeggen: dat zijn serieuzere lui) verkondigde een van mijn medestudenten dat ze niet naast mij wilde zitten omdat ik de “hoer” was. Ongenadig. Terwijl ik al jaren alleen door de hallen van de school heen zwierf en de betreffende medestudenten amper kende.
Van die mannen en vrouwen die nu jonge kinderen hebben, ben ik oprecht benieuwd hoe zij op dit gedrag zouden terugkijken. Hoe zij het zouden vinden als hun kind hetzelfde zou overkomen. Misschien heeft het me uiteindelijk wel sterker gemaakt, maar het heeft ook littekens achtergelaten die soms onverwacht opspelen.
Rijke mindset vs. arme mindset
Wat drijft mensen dan om te pesten? Ik denk oprecht dat mensen met een rijke mindset en dan heb ik het niet alleen over geld, maar over alles wat waarde toevoegt in je leven: liefde, gezondheid, geluk vooral bezig zijn met zichzelf en positief in het leven staan. En dat mensen met een arme mindset vooral bezig zijn met anderen en negativiteit.
Dus wanneer je een roddel hoort of je ziet iemand gepest worden, dan hoop ik dat jij degene bent bij wie het stopt. Want ik ben dan nu een volwassen vrouw die trots mag zijn op waar ze staat, maar de jaren die daaraan vooraf gingen zou ik niemand toewensen.
Tijd voor iets lichters
Genoeg over het verleden, laten we even terug naar het nu, naar de kleine dingen die het leven mooi maken.
Afgelopen zaterdag deden mijn man en ik iets wat we al in geen jaar meer hadden gedaan - en dan denk jij misschien aan iets heel anders… maar we gingen samen, zonder kind, lunchen. En het was heerlijk. Hier in het oosten van het land zijn we vooral op elkaar aangewezen en dat zorgt voor een hele sterke band, maar hoe fijn is het om een volwassen gesprek te kunnen voeren zonder kinderoortjes aan tafel. Onze zoon lag in het zwembad met vriendjes en wij gingen het terras op. En het was heerlijk.
Op maandag werd ik gebeld door de chirurg van het ziekenhuis over de uitslag van mijn MRI. Want ook al bracht ik het goede nieuws vrijdag al naar buiten, we hadden de chirurg nog niet gesproken. De uitslag kon ik gelukkig in het portaal al aflezen. De dokter gaat uit van uitstekend bindweefsel, mogelijk hormoongerelateerd. Niks aan het handje dus. Dan kunnen we dat boek ook weer sluiten.
Crowdfunding: een tegenvaller die we niet zagen aankomen
Wat ook maandag zou komen, was een kwart van onze inleg van de crowdfunding + rente. In totaal bijna €650. Toen we dat dinsdag nog niet op de rekening hadden staan, vroeg ik mijn man even te bellen hoe dat zat. De medewerkster vertelde dat er een mail was verstuurd met een filmpje van de eigenaar van het bedrijf, waarin hij vertelde dat ze momenteel niet kunnen terugbetalen, maar hopen in juli met een oplossing te komen.
Ik zei direct tegen mijn man: dat geld kunnen we afschrijven. Er zit nu nog €1250 in het project. Het is natuurlijk ontzettend zuur, maar nog vervelender lijkt het mij voor de eigenaar van het bedrijf, die zijn droom in duigen ziet vallen en met alle schulden zit. Dáár zou ik pas echt wakker van liggen. Natuurlijk hoop ik dat we nog wat van het geld terug gaan zien, maar ik ga uit van niet. Ik laat het jullie weten.
Onze FIRE‑koers: nog steeds strak op schema
Ik ging deze week ook nog even kijken of we nog een beetje op koers liggen wat betreft ons doel: 1 miljoen in september 2036. En daarvoor liggen we nog steeds op koers. Eigenlijk moeten we gewoon blijven doen wat we nu doen: maandelijks €225 blijven inleggen en twee keer per jaar €10.000 in het aandelenplan stoppen, en dat vervolgens tien jaar laten groeien tegen 7% rendement. En aangezien ons gemiddelde rendement hoger ligt dan dit, gaan we dat misschien wel eerder halen. Zeker als je kijkt naar de lijn die we nu trekken: 6 jaar voor onze eerste ton, 4 jaar voor de tweede ton en 1 jaar voor bijna €70.000.
Voor volgende week staat een post op de planning over hoe wij straks van dat miljoen willen kunnen leven en onze dromen waar willen maken — inclusief belastingen en inflatie. Zou ’m dus zeker in de gaten houden.
Afgelopen week daalden we helaas wel weer flink, en dat terwijl we vorige week een all‑time high neerzetten. Ach ja, zonder pieken geen dalen. En tuurlijk kijken we over de lange termijn naar onze beleggingen, maar je ziet ze liever omhoog gaan dan omlaag.
Afsluiting
En zo was het weer een week vol contrasten: van oude pijn die soms onverwacht aan de oppervlakte komt, tot kleine geluksmomenten op een terras in de zon. Van medische opluchting tot financiële tegenvallers. Van dalende grafieken tot het besef dat we nog steeds precies op koers liggen voor dat miljoen in 2036.
Als deze week me iets heeft geleerd, dan is het dit: je kunt niet altijd kiezen wat er op je pad komt, maar je kunt wél kiezen hoe je ermee omgaat. En dat doen we hier, samen, eerlijk, met humor, met lef en met een lange adem.
Dankjewel dat je er weer bij was. Dat je meeleest, meeleeft en meegroeit. Volgende week neem ik je mee in hoe wij straks van dat miljoen willen leven, inclusief belastingen, inflatie en alle dromen die we waar willen maken.
Voor nu: geniet van je weekend, wees lief voor jezelf en voor anderen, en onthoud: pieken en dalen horen erbij, maar de lijn omhoog is wat telt.
Reactie plaatsen
Reacties